سلام و شاید خداحافظ !

این همان واژه ای است که گاهی اوقات خیالم را ابری می کند
و وسعت درونم را به تنگنایی محقر مبدل می سازد
آن گاه فرصت دیدنت را می سپارم به ندیدن های مان
و طلوعت را در مغرب خیالم نظاره گر می شوم !
تو از دیدگان من مستور می شوی اما در آغوش خیالاتم اسیر میمانی!

نمیدانم دوست داری که هرشب ، سیاهی سایه ی اشکم ترنم بخش آسمان کوچه تان شود ؟
یا دستان کنجکاو افکارم نوازشت کنند و تو را افسونگرترین فرشته افسانه خود پندراند ؟
تو !
      تو ای دورترین سایه به آنچه که حقیقت می دانمش!
 چنین اسارتی را دوست داری یا نه ؟!!!

دوست داری سایه بان لطافتت ، ابروانی باشد که نه کشیده اند و نه کمانی
یا شروع دوباره ی صبح را حنجره ای خسته و صدایی شکسته برایت نوید دهد ؟
دوست داری نظاره گرت چشمانی شوند که روزی آینه ی زیبایی های تو بود ؟  

ولی اکنون  سیاه و سبز و سرخ است از بازی زمانه
ومخاطب آرزوهایت چهره ای باشد که فرسودگی را زود خریدار شده است ؟
تو دوست داری که دستان من هر شب تفرقه افکنی نماید میان تارهای گیسوانت ؟
تو ناز کردن برای من را دوست داری ؟

خداحافظ : یعنی مردن احساسات تو در گورستان اندیشه هایت
یعنی تولد نوزادی خوش قد و قامت در وسعت سینه ات !
وسپردن من به دست تقدیری که تو آن را رقم می زدی و هم خدا !
یعنی قربانی شدن سربازی جان نثار در دربار حاکمی نه چندان دل رحیم !  
مگر همان نبودم که فرمانروایی می کردم در سرزمین آرزوهایت ؟
مگر دوست داشتنی ترین حادثه نبودم برای وقوع ؟
تو
     تو ای جاویدان ترین بهانه برای آغاز شدن  
شب ها زیبا ترین لحظه ها بود برای دیدنت
برای تصور کردن تو در لحظه های با تو بودن
برای بوسیدن تو در باغی که درختانش با گل های نیلوفر و یاس جامه بر تن کرده بودند
همان جایی که چندین بار حدیث عشق مان را فریاد زدی تا گنجشک ها و کلاغ ها و کبوترها شاهد جنونت شوند
همان جایی که گرمای خود را سپردی به سرمای پیکرم . . .
 
این ها را یادت نیست ؟
اما چه فرقی میکند ....
 بی تو ظرافت اصوات ، ذاکر دوست داشتن من نمی شوند !
و کسی میان باغ فریاد بر نمی آورد
دیگر خاطره ای در ژرفای خیالم مصور نمی شود
بی تو کلاغ ها و گنجشک ها و حتی کبوتر ها تبسم شان از سر تحقیر است "فقط"
 
خداحافظ !
نه برای یک روز و شاید هم یک هفته
نه فقط برای لحظه ای نبوسیدنت !  
برای ...
....
همیشه !
همیشه ای که تو را به دوست داشتنم مقید می نمود !
اما اکنون جاودانگی ندیدن های مان را ناشی می شود

خداحافظ !
نه برای یک روز و شاید هم یک هفته

برای

همیشه

خداحافظ !!! ....